كشف حساب

و ف حضرتك"
"كل الامانى ممكنة

كتير بغلط
و ازيد السوء
ترد عليا بالاحسان
و مهما ابعد
و ذنبى يسوء
تراعينى ف كل مكان
بترميلى ف طرف الخيط
و بتشاور على السكة
تسلم ليا مفتاحها
اسيبه و ف اخر تـكة
و اتوه تانى..
ادور فى الدنيا و اتسابق
مع نفسى..مع الانفاس
و افكر انى انا سابق
و انا اصلا اخير الناس
و ياما ادعيك تناصرنى
و انا مقصر فى نصرانك
و لما اذنب بكيف منى
انادى يا رب غفرانك
و فى الازمة..بقرب ليك
بتفرجها..اتوه تانى
و بتعامل مع الجنة
كأنى ضمنتها مكانى
اتوب و ارجع
اتوب و ارجع
و مستحلى الحياة بالجهل
و بتقلب فى سكة شوك
و قدامى الطريق السهل
خدتنى مراكب الدنيا
و غرتنى متع..دنيا
و بعدت بيا عن دربك
سكرت سعادة بالباطل
و توبة نفسى بتماطل
و سايبة الراحة فى قربك
يارب تعبت م التوهان
و قلبى ع الذنوب ندمان
بيترجاك ينول العفو
و يأنس وحشته..حضورك
و يثبت فوق صراط الحق
و يجلى الضلمة فيه نورك
يا الله..

فيديو كول

"الرجاء الابتعاد عن الابواب..لو سمحتوا"
ست كلمات..بعدها بدأ قطار المترو فى التحرك
دقيقتان و نفقٌ مظلم...و إعادات متتالية لتلك الكلمات
"الرجاء الابتعاد عن الابواب..لو سمحتوا"
اختلط النداء هذه المرة باصوات ضحكات صاخبة فجة لمجموعة الاربع التى استطاعت الصعود للعربة فى اللحظة الاخيرة...
فتاتان يصحبهما شابان..التوليفة الاعتيادية التى بدأت فى الظهور على رصيف تلك المحطة
جلست الفتاتان -احداهما على ساقى الاخرى- بعد ان وجدتا مكانا تخلى عنه صاحبه ليستعد للنزول فى المحطة التالية...
وقف الشابان بجوارهما فى تلك المسافة الفاصلة بين المقعد و المقعد..
.لم تتوقف الضجة منذ صعود المجموعة...هزل يعقبه هزل...سخرية من القاصى و الدانى...ثم ضحك
على مقعد مقابل للفتاتين..اخرج جواله ذو "الكاميرا"...كان مبتسم المحيا...يبدو منذ الوهلة الاولى بأن الابتسامة لم تفارقه منذ ولادته على الرغم من لمحة الحزن التى تسكن عينيه
رفع جواله حتى اصبح مقابلا لوجهه من جهة و مسلط على الفتاتين من الجهة الاخرى...و اتسعت ابتسامته
بينما التفتت احدى الفتاتين فرأته...او بالأحرى رأت جواله المصوب نحوهن...فتأففت بصوتٍ عالٍ عله يرتدع...لكنه لم ينتبه
مالت على رفيقتها قائلة "الراجل ده شكله بيصورنا بموبايله !!" ثم تعمدت رفع صوتها مرددة "حاجة اخر قلة ادب"..بينما هو لم يحرك ساكنا
نظرت الى الشابين ثم اشارت بعينها نحوه...
ففهما ما تعنيه و لم يترددا فى ترجمة غضبها الى فعل
اتجها نحوه..."مش عيب يعنى..ده انت حتى شكلك محترم"...قالها احدهم
نظر اليهما بذهول يخالطه قليل من الذعر و لم يرد...مد احد الشابين يده لينتزع منه جواله...دفعه الرجل بعنف و ضم قبضته على الجوال..."كمان بتزق ايدى يا... ".... "طيب ايه رأيك انك هاتنزل هنا غصب عن عين اهلك يابن ال..." قالها مع دخول المترو مندفعا الى المحطة
امسك الشابان بالرجل -بينما سرعة القطار آخذه بالتناقص- دفعاه باتجاه الباب المغلق...توقف القطار...و ما ان انفتحت الابواب حتى دفعاه بقوة اسقطته على رصيف المحطة الخاالى -سوى من ذاك الشاب الوحيد الجالس فى ترقب- و لا زالت نظرة الذهول عالقةً بعينيه
"عشان تبقى تحترم نفسك بعد كده يابن ال....و تبطل تبص على بنات الناس تانى"...
"الرجاء الابتعاد عن الابواب..لو سمحتوا"
اغلق القطار ابوابه مرة اخرى..و بدأ فى التحرك
عاد الشابان للوقوف بجوار فتاتيهما و كلٌ منهما يضحك و ينظر للاخر بفخر الابطال..
بينما امتلأت اعين الفتاتان بالتشفى فى ذلك الرجل جنبا الى جنب مع السعادة بحسن اختيارهما لمن يرافقهما
"اى خدمة..انتوا تشاوروا بس"
"هو راجل قليل الادب اصلا..كان لازم يتربى"
"المفروض كنتوا ضربتوه"
"ماحنا رميناهولكوا من المترو قدام الناس كلها اهه و ماقدرش يفتح بقه بكلمة...عيب يعنى"
و اختلطت كلمات الاربعة بهمهمات الركاب

-----------------

"عشان تبقى تحترم نفسك بعد كده يابن ال....و تبطل تبص على بنات الناس تانى"...
ما إن سمع تلك الكلمات و هو جالساً بانتظار صديقه حتى رأى شابان يقومان بدفع رجلا خارج المترو بعنف ليسقطاه ارضا على رصيف المحطة الخالى من الركاب سواه
"الرجاء الابتعاد عن الابواب..لو سمحتوا"
اغلق القطار ابوابه و بدأ فى التحرك...
قام الرجل..التفت يمنياً و يساراً بعينين يملؤهما الانكسار و بضع عبرات امسكتهن كرامته كى لا يسقطن مثله
نفض الغبار عن ملابسه ثم رفع جواله الذى لم يفارق قبضة يده ليضعه امام وجهه مرة اخرى..
هذه المرة لم يبتسم..
و أشار بيده بضع إشارات -ربما تعنى سأحدثك لاحقا- ثم انهى مكالمة الفيديو
و ابتعد...

مـــتون

-1-
من بين رمادك
اتولد

كون الاله
كل القصص
قدام ميزانك تتسرد
و اوزن بريشتك
كل قلب بيتعرض

-2-
طوبى لغريب وسط الوشوش
فضيت معابده م النقوش
فى معركة ضد القدر
الحظ خانه و البشر
سنوله سهم و سمموه
و ادوه لكهان العروش

-3-
لحظة عبورك للمدى
لحظة وصول

-4-
جاهد و حارب فى السباق
من غير قناع
من غير زواق
و اول ماتوصل للنهاية
ابدأ هناك..

-5-
لملم بواقى قصتك البكر
ويا اللى باقى
من بواقى الفكر
افتح كتابك تانى
و رتب الصورة
امسح فى بقع الحبر
تلقاها..أسطورة

-6-
مَلِت الشروخ جدرانك الاربعة
و بقيت خلاص
مستنى لحظة انهيار
من بعد ما انتصرت تباريح الوجع
و ماعدش باين فيها
طلعة للنهار

-7-
اقطع شرايينك
صفى القسى و الحيرة
و الخوف و الندم
صفى المرار و الانتظار
صفى الالم
و لحد اخر قطرة ماشية فى الوريد
ساعتها بس و من جديد
هاتعيش

قوس قزح

بتكْمَل فيكى الوانى
و تكْمَل فيا الوانك
و لو عايشة علشانى
فانا مخلوق..علشانك

احمر...
فى لون الدم
فى لون النزف
بيغطى العيون حرة
فى صرخة ام
بتزلزل..دموع مُرة
فى نظرة عين
تقول للناس
ماهوش ميت
مادام صوته عايش فيكوا
ماهيكون عندى جرح يـلِـم

برتقالى...
بيغزل رايته م الحيرة
مابين مرسى و بين مرسى
و مهما تهرب السيرة
فاكرها و عمره مابينسى

اصفر...
فى خيط مدهب
و خيط من نار
فى ضى بيكشف الاسرار
فى طيف مشوار
يباعد بينا و يقارب
و يعند فينا و يحارب
بطول أعمار

اخضر...
كما قلبك..
برغم الزحمة و الترحال
برغم التوهة ف الموال
لكنه مازال
بلون الزرع متلون
فى وسط الصعب بيهون
يعَّـدِل حــال

ازرق...
يا موج البحر فى عيونك
يا عتمة ليلى فى سكونك
و عشقى لحبسة فى سجونك
يا لون لونك
ده قلبى ماعدش..
من دونك..

نيلى...
يفيض بحياة
لكل الكون
تغازله سماه
يبان اللون
يغنيلك...
و يغسل نفسه فى نيلك
فيفتح كنز اسراره
و يحكيلك..
يسلملك مفاتيحه
يصلى و يتلى تسابيحه
و يطلب عون

بنفسجى...
بلون الورد
بلون الجزر بعد المد
و نظرة عينك اما الشوق
يفوق الحد
و ساعة الجد
فى قلقك لما اكون غايب
و فرحك بيا و انا تايب
و مهما عليا يتعايب
بينى و بينهم
تكونى الـسد

حبيبتى يا قوس القزح
يا زينة فوق جبين الكون
يأس و امل..حزن وفرَّح
جواكى عايش كل لون
و بكل لون
انتى النصيب
انتى الدوا
و انتى الطبيب
انتى الحبيب...
و انتى اللى اقرب م القريب
يام العيون المعجزات
وياكى عمرى ماكون غريب

المسموحات

مسموحلى لما اكون معاكى
انى ارتجل..
انى ابتكر..
و اخلق معانى جديدة للغرام
و ارسى..
و اتوه..
و انسى الكلام
فاقول "بحبك" و السلام

مسموحلى لما اكون معاكى
انى اتسرق..
و اما تغيبى..
اتحرق..
من نار بعادك و الهوى
و الاقى فى عينيكى الدوا
من تانى لما نكون سوا

مسموحلى لما اكون معاكى
انى اشوف كل اللى جاى
و المح فى عينك صورتى ضى
ارسم سكك للمستحيل
اقلب نهار الكون لليل
ابقى فى ضلمتك الدليل
و اعملك اللى ماله زى

مسموحلى لما اكون معاكى
انى اعشقك بالاجتهاد
و الف وياكى البلاد
و البّسك من عمرى تاج
انسى ف عنيكى الاحتياج
تبقيلى ضل..سُكنة..و علاج
و فى نظرتك يبقالى زاد

مسموحلى لما اكون معاكى
انى اطير..
و اخدك على جناحى لفوق
وسط الرمادى م الغيوم
وسط الكواكب..
و النجوم
و استبدلك..شمس ف سمايا
نور الحياة منها يدوم

مسموحلى لما اكون معاكى
انى ازور الاوليا
و ادوق حلاوة التجربة
اصلى ركعة فى الحسين
و اقيد لمريم شمعتين
احلم معاكى بالسنين
الاحلى..بعد المُـتعبة

مسموحلى لما اكون معاكى
اكون معاكى..
ابكى معاكى..
افرح معاكى..
و إن تزعلى اطلب رضاكى
مسموحلى انى اكون شجاع
جداً..و احياناً اخاف
امسك بإيدك فى المظاهرة
و أعلّى صوتى بالهتاف
مسموحلى اكتبلك قصيدة ماتكتملش
و اضيف عليها كل يوم
و اسرح فى عينك من جديد
فاشطب و من تانى اعيد
و تزيد فى قلبى نار هواكى
فيكون كما نجم فى سماكى
و ارجع...ابصلك أوى
و اسرح فى عينك بالأوى
و ازعل و اثور
و اهدى و افور
و افرح كما عيل أوى
لما ف عنيكى اشوف..بحبَك
فارجع و اقول حُكم القوى

مسموحلى لما اكون معاكى
انى انطلق
و افلت لجام العقل
والمنطق معاه
و اعبر سماه
و اوصل لسُدرة منتهاه
و اعلن فروض الطاعة
و اندرله الندور
و افضل ادور
بعيون ماليها الاشتياق
و اختم طوافى بالفراق
و ارجع لارضك و الحياة
مولود بيتحسس خطاه
فارسى..
و اتوه..
و انسى الكلام..
و اقول "بحبك" و السلام

صك مِلكيّة

ماهيش ملكك
ماهيش رايداك
ماهيش عايشة عشان تهواك
ماهيش شايفاك

ماهيش ملكك..و ملكانى
ماهيش رايداك..و عايزانى
ماهيش عايشة عشان تهواك
و عايشة لاجل تهوانى
ماهيش شايفاك..و شايفانى
و شايلانى فى ننى العين
و راسمة من حياتها سنين
على صورتى..
و دقة قلبها بتزيد
على سيرتى..
و بابها تملى مفتوحلى
و ممنوعك..ده مسموحلى
و بتبوحلى..
و تحكى كل اسرارها
تكونلى شمس
اكون نارها
تكونلى حضن
اكون دارها
و اعدى لاجلها الاسوار
و لو تفرد قُليبها شراع
اكون البحر و البحار
و ليل و نهار
بمدد روحى فى روحها
فتبقالها دوا جروحها
و فى سكاتها..و فى بوحها
فى ضحكتها..و فى نوحها
و فى المرسى..
و فى المشاوير..
فى حيرة القلب م التفكير
و فى التدبير..
ماحدش غيرى يفهمها
بنظرة عين..يكلمها
و يسكن قلبها الاخضر
فروع العشق فيه تكبر
و اسمى حروفه محفورة
على جدورها و مبدورة
بتعلنها قصاد الكون
صريحة..تمحى اى ظنون
تقول للكل..دى ملكى
و بتقولك..
ماهيش ملكك

الكيلو 109

الكيلو 109 طريق السويس...بداية الوصلة المؤدية لنفق الشهيد احمد حمدى
-------------

"عضم ولادنا
نلمه نلمه
نسنه نسنه
نعمل منه مدافع
و ندافع
و نجيب النصر
هدية لمصر"

*** نشيد سويسى مشهور..يستخدم كهتاف احياناً

-------------

قلب السويس فى الاربعين
كان الغنا جواه يقين
كلمة امين
كانت تكَسّر كل براويز السكات
لما الامام يدعيلنا نلحق باللى مات
قلب السويس
يسهر و يحكيلنا حكايات

فاكرين فلان
واقف هناك رافع ايديه
يهتف ترد الناس عليه
"ارحل"
قالها المرة الاولى هناك
قدام صف من الاوباش
المرة التانية ماكملهاش
الطلقة الميرى فى جبينه
و الدم على كفوف حاملينه
قالوا بعتاب:
"مش كان اولى يبطل يهتف
يمكن كان عاش"
و ازاى كان عاش !؟؟
بلسان مربوط
ده بدون الحق بعلو الصوت
عمر الدنيا ما ف يوم تتعاش

فاكرين فلان
لما الخسيس فينا ضرب
مسك القلم و على الهدوم
كتب شهيد تحت الطلب
و جرى على اول صفوف
دبة خطاويه فى الطريق
الخوف هرب منها بخوف
وسط الصحاب
كَبَر و دخل المعركة
حامى لصحاب
انقذ صحاب
و رجعلى على كتف الصحاب
و على الهدوم من بين دماه
مكتوب شهيد تحت الطلب
و كأنه يقصد ما كتب

فاكرين فلان
فاكرينه لما كان هناك
هو صحيح مش م السويس
لكنه برضه كان عريس
و بزفة طالع للسما
حواليه ولاد
كل البلاد
القاهرة و اسكندرية
بورسعيد ويا السويس
و كل واحد منهم
برضه عريس
و الاختلاف
بينه و بينهم مش فى طلعة السما
او حتى فى اسامى الجناة
الاختلاف
بينه و بينهم كان ف اسباب الوفاة
هما الرصاص سبق العزل
هو اتدهس تحت العجل
و كلهم - و بالمصادفة -
كانوا زاهدين ف الحياة

فاكرين فلان
فاكرين عيونه لما راحت
و الشيخ بتاعه لما مات
فاكرين نتيجة امتحانه
الإمتياز بعد الممات
فاكرين هتافه فى المدرج
عالى و بيشق السكات
فاكرين عينيه الطيبين
فاكرين ف صوته..اليقين
فاكرينه لما كان يقول
"مصر التى فى خاطرى"
تنزل دموعنا..يقولنا
" راح يجى يوم للمفترى"
فاكرينه هو و اللى ماتوا
اللى سبقونا و فاتوا
عبروا بالحلم الصراط
من فوق رقاب كل الحرس
مينا..عماد
علاء..انس
وسط الطريق
هما الونس
هما الحرس
غير الحرس
صوت الادان ويا الجرس
من خلف قضبان السجون
وسط الضلام..وسط الظنون
هما الحياة
هما النفس
هما الامل جوه العيون
اللى هاتسقط العسس